Monday, October 30, 2006
Beste mensen,
De aarde is weer redelijk stabiel onder onze voeten. Even dachten we dat ons een nieuw natuurverschijnsel te wachten stond: een supertyphoon, maar gelukkig bleef deze op veilige afstand van onze verblijfplaats.
We hebben de houten speelgoed'barangay' (gemeenschap/dorpje) verder uitgebreid met vissers, karbouw's en slanke lories (...) Bij Text&Images zijn we verder gegaan met lakken van de kokosnootproducten, alleen aan de binnenkant zodat ze een fris uiterlijk krijgen. Helaas zijn niet alle middelen binnen handbereik, er moet het een en ander in Manila worden gekocht. Deze producten worden verder geoptimaliseerd als wij weg zijn, omdat Laura en Rico graag nieuwe dingen maken. We hebben ook een lijn sieraden van kokosnoot laten maken.
Woensdagavond vertrekken we naar Manila, waarvandaan we 4 nov weer het vliegtuig naar Iloilo pakken, om daar kennnis te maken met de andere 2 producenten; bamboe en kokosnoot. De familie Sanchez (waar we nu al 1,5 week wonen) gelooft dat we na een week weer hier zitten, omdat we het hier zo fijn hebben (of omdat zij nog niet genoeg hebben van de 'two big white mama's', haha!) In Manila proberen we foto's toe te voegen, hier zijn de verbindingen zo traag dat het een heidens karwei is.
Vanavond gaan we naar een feest, en morgen is All Saints Day, dan gaat iedereen een dag recreeren op de begraafplaats om de voorouders te eren (schijnt een groot feest te zijn, met BBQ, muziek, karaoke enz). We zijn al ingewijd, want ze hebben ons zo ver gekregen om te zingen met microfoon! We hopen dat het absorberen van de cultuur zich uit in interessante ontwerpen voor de producenten hier.
Door natuurverschijnselen valt de stroom geregeld uit, dus als we een tijdje niks laten horen, zitten we waarschijnlijk met een kaarsje op onze kamer :) We weten niet wat er in het nieuws komt, maar de rampen treffen altijd maar een deel vd Filippijnen. We proberen zsm iets te laten horen als er weer iets verontrustends aan de hand is (zelf zijn we al redelijk gewend, op een gegeven moment kijk je niet meer op van een nieuwsbericht over vulcanen of tyfoons, scheelt ons een hoop stress!)
Dag lieve mensen, tot de volgende keer!
De aarde is weer redelijk stabiel onder onze voeten. Even dachten we dat ons een nieuw natuurverschijnsel te wachten stond: een supertyphoon, maar gelukkig bleef deze op veilige afstand van onze verblijfplaats.
We hebben de houten speelgoed'barangay' (gemeenschap/dorpje) verder uitgebreid met vissers, karbouw's en slanke lories (...) Bij Text&Images zijn we verder gegaan met lakken van de kokosnootproducten, alleen aan de binnenkant zodat ze een fris uiterlijk krijgen. Helaas zijn niet alle middelen binnen handbereik, er moet het een en ander in Manila worden gekocht. Deze producten worden verder geoptimaliseerd als wij weg zijn, omdat Laura en Rico graag nieuwe dingen maken. We hebben ook een lijn sieraden van kokosnoot laten maken.
Woensdagavond vertrekken we naar Manila, waarvandaan we 4 nov weer het vliegtuig naar Iloilo pakken, om daar kennnis te maken met de andere 2 producenten; bamboe en kokosnoot. De familie Sanchez (waar we nu al 1,5 week wonen) gelooft dat we na een week weer hier zitten, omdat we het hier zo fijn hebben (of omdat zij nog niet genoeg hebben van de 'two big white mama's', haha!) In Manila proberen we foto's toe te voegen, hier zijn de verbindingen zo traag dat het een heidens karwei is.
Vanavond gaan we naar een feest, en morgen is All Saints Day, dan gaat iedereen een dag recreeren op de begraafplaats om de voorouders te eren (schijnt een groot feest te zijn, met BBQ, muziek, karaoke enz). We zijn al ingewijd, want ze hebben ons zo ver gekregen om te zingen met microfoon! We hopen dat het absorberen van de cultuur zich uit in interessante ontwerpen voor de producenten hier.
Door natuurverschijnselen valt de stroom geregeld uit, dus als we een tijdje niks laten horen, zitten we waarschijnlijk met een kaarsje op onze kamer :) We weten niet wat er in het nieuws komt, maar de rampen treffen altijd maar een deel vd Filippijnen. We proberen zsm iets te laten horen als er weer iets verontrustends aan de hand is (zelf zijn we al redelijk gewend, op een gegeven moment kijk je niet meer op van een nieuwsbericht over vulcanen of tyfoons, scheelt ons een hoop stress!)
Dag lieve mensen, tot de volgende keer!
Wednesday, October 25, 2006
Hallo,
nog steeds geen foto's; excuus!!
We hebben roerige tijden achter de rug, dus moesten effe bijkomen. Er zijn wat aardbevingen geweest,waar wij erg van schrokken natuurlijk. Nu is het rustig, en behalve mijn gekneusde enkel (doordat ik in alle chaos uit mijn bed sprong toen er een aardbeving was) zijn we helemaal heel.
Maar het was erg spannend, ook omdat de bevolking hier in paniek was omdat ze bijna nooit aardbevingebn hebben op dit eiland.
Er is een berg met een komwater erin die eventueel kon barsten. En er was een bericht rondgestuurd dat voorspelde: een aardbeving van 7.8 gevolgd door een tsunami, om 12 uur 's nachts. Mensen langs de kust waren zo bang dat ze zich in de kerk verschansten.
Wij zaten in iemands huis in het binnenland (bij een vd producers) dus we zaten goed, zei zeiden ook dat een beving niet te voorspellen is. Maar toen om twaalf uur de aarde weer ging schudden kregen we toch even kippenvel. Gelukkig was het zachtjes, maar van schrik is een van de bewoners hier op het eiland overleden.
Jullie begrijpen misschien dat we even wat minder met ontwerpen bezig waren. Hoewel, zo veel tijd hebben we niet verspild, want de beving was in het weekend :) dat is dan wel weer een goede timing.
Mensen werken hier in het weekend namelijk niet, over het algemeen.We zijn begonnen met een set houten figuren voor kinderen om een dorp mee te bouwen. We willen dit in de Filippijnse stijl doen, dus met palmbomen, karbouws en jeepneys (is een uitgebouwde jeep, deze voertuigen worden voor openbaar vervoer gebruikt en zijn een overblijfsel van de wagens die het Amerikaanse hier heeft achtergelaten).
Verder hebben we met kokosnoten allerlei producten gemaakt,een drinflesje, schaaltjes met doorzichtige delen (gelamineerd) en geperforeerde lampenkapjes.Vanavond koken we voor de Sanchez familie, en nog wat mensen, spannend! Ik hoop dat het in de smaak valt, want we hebben daar nu al een week heerlijk gegeten, rijst 3x per dag(dat wel) met allerlei vis, groenten en vlees, en heerlijke soepen, hmmm.
Groeten van Ruth
PS mijn enkel is nu weer redelijk bijgetrokken. Wel is hij nog bont en blauw.
nog steeds geen foto's; excuus!!
We hebben roerige tijden achter de rug, dus moesten effe bijkomen. Er zijn wat aardbevingen geweest,waar wij erg van schrokken natuurlijk. Nu is het rustig, en behalve mijn gekneusde enkel (doordat ik in alle chaos uit mijn bed sprong toen er een aardbeving was) zijn we helemaal heel.
Maar het was erg spannend, ook omdat de bevolking hier in paniek was omdat ze bijna nooit aardbevingebn hebben op dit eiland.
Er is een berg met een komwater erin die eventueel kon barsten. En er was een bericht rondgestuurd dat voorspelde: een aardbeving van 7.8 gevolgd door een tsunami, om 12 uur 's nachts. Mensen langs de kust waren zo bang dat ze zich in de kerk verschansten.
Wij zaten in iemands huis in het binnenland (bij een vd producers) dus we zaten goed, zei zeiden ook dat een beving niet te voorspellen is. Maar toen om twaalf uur de aarde weer ging schudden kregen we toch even kippenvel. Gelukkig was het zachtjes, maar van schrik is een van de bewoners hier op het eiland overleden.
Jullie begrijpen misschien dat we even wat minder met ontwerpen bezig waren. Hoewel, zo veel tijd hebben we niet verspild, want de beving was in het weekend :) dat is dan wel weer een goede timing.
Mensen werken hier in het weekend namelijk niet, over het algemeen.We zijn begonnen met een set houten figuren voor kinderen om een dorp mee te bouwen. We willen dit in de Filippijnse stijl doen, dus met palmbomen, karbouws en jeepneys (is een uitgebouwde jeep, deze voertuigen worden voor openbaar vervoer gebruikt en zijn een overblijfsel van de wagens die het Amerikaanse hier heeft achtergelaten).
Verder hebben we met kokosnoten allerlei producten gemaakt,een drinflesje, schaaltjes met doorzichtige delen (gelamineerd) en geperforeerde lampenkapjes.Vanavond koken we voor de Sanchez familie, en nog wat mensen, spannend! Ik hoop dat het in de smaak valt, want we hebben daar nu al een week heerlijk gegeten, rijst 3x per dag(dat wel) met allerlei vis, groenten en vlees, en heerlijke soepen, hmmm.
Groeten van Ruth
PS mijn enkel is nu weer redelijk bijgetrokken. Wel is hij nog bont en blauw.
Monday, October 16, 2006
Monday, October 16, 2006
hallo,
Nog even geen foto's, die komen de volgende keer. Gisteren hebben we gelamineerd, was wel interessant. We hebben mooie stoffen gekocht op de markt, om te lamineren, en die netjes die om appels zitten hebben we gelamineerd, en we zochten een profiel, hebben uiteindelijk een soort rubbermateriaal gevonden hiervoor (slipperzolenrubber) waar we mee hebben geexperimenteerd.
De eigenaren: Laura en Rico staan open voor nieuwe dingen, dat is echt fijn. En als we een idee hebben zetten ze gelijk mensen aan het werk om het te maken. Ze willen eigenlijk alles maken, zolang de materialen makkelijk te krijgen zijn (liefst van Marinduque zelf) en zolang ze maar mensen aan het werk kunnen houden.
Afgelopen weekend werden we opgehaald door een vriendin van een vriendin van Ramon (...) en naar een huis gebracht. Ramon was inmiddels naar Manila vertrokken, die vriendin liet ons achter met de mededeling dat we daar tot eind okt konden blijven, en vertrok ook.
Zaten we daar in een kast van een huis op een landgoed aan zee... prachtig en onwijs luxe, maar 's avonds toen alles donker werd, en de honden (zo'n 15) keer op keer begonnen te blaffen werden we een beetje bang.
Echt goed slapen deed ik niet, ook al probeerde ik te besluiten dat ik maar gewoon moest vertrouwen op de mensen, de plek, de inbraakveiligheid(?,.. als inbreker zelf is het veilig, ja!) van het huis (bamboe) en de goedheid van alle arme vissertjes die daar in de buurt wonen.
Maar ontspannen was het niet. Het huis was ook zo groot! En afgelegen. En geen gordijnen voor de ramen, dus 's avonds zaten we in een vitrine. Maar er waren ook tuinmannen die ernaast in een huisje woonden, die veegden af en toe bladeren op en zorgden voor de honden en het zwembad (waar 2x per jaar gebruik van werd gemaakt, bizar!)
Nu zitten we weer in ons krakkemikkige hotelletje, maar ik vind het prima! Was toch een beetje spookachtig, dat huis. Hoewel overdag echt super: zwemmen in zee, en op de veranda werken met wat vogelgefluit en getjirp op de achtergrond.
Dit was het voor nu,Ruth
hallo,
Nog even geen foto's, die komen de volgende keer. Gisteren hebben we gelamineerd, was wel interessant. We hebben mooie stoffen gekocht op de markt, om te lamineren, en die netjes die om appels zitten hebben we gelamineerd, en we zochten een profiel, hebben uiteindelijk een soort rubbermateriaal gevonden hiervoor (slipperzolenrubber) waar we mee hebben geexperimenteerd.
De eigenaren: Laura en Rico staan open voor nieuwe dingen, dat is echt fijn. En als we een idee hebben zetten ze gelijk mensen aan het werk om het te maken. Ze willen eigenlijk alles maken, zolang de materialen makkelijk te krijgen zijn (liefst van Marinduque zelf) en zolang ze maar mensen aan het werk kunnen houden.
Afgelopen weekend werden we opgehaald door een vriendin van een vriendin van Ramon (...) en naar een huis gebracht. Ramon was inmiddels naar Manila vertrokken, die vriendin liet ons achter met de mededeling dat we daar tot eind okt konden blijven, en vertrok ook.
Zaten we daar in een kast van een huis op een landgoed aan zee... prachtig en onwijs luxe, maar 's avonds toen alles donker werd, en de honden (zo'n 15) keer op keer begonnen te blaffen werden we een beetje bang.
Echt goed slapen deed ik niet, ook al probeerde ik te besluiten dat ik maar gewoon moest vertrouwen op de mensen, de plek, de inbraakveiligheid(?,.. als inbreker zelf is het veilig, ja!) van het huis (bamboe) en de goedheid van alle arme vissertjes die daar in de buurt wonen.
Maar ontspannen was het niet. Het huis was ook zo groot! En afgelegen. En geen gordijnen voor de ramen, dus 's avonds zaten we in een vitrine. Maar er waren ook tuinmannen die ernaast in een huisje woonden, die veegden af en toe bladeren op en zorgden voor de honden en het zwembad (waar 2x per jaar gebruik van werd gemaakt, bizar!)
Nu zitten we weer in ons krakkemikkige hotelletje, maar ik vind het prima! Was toch een beetje spookachtig, dat huis. Hoewel overdag echt super: zwemmen in zee, en op de veranda werken met wat vogelgefluit en getjirp op de achtergrond.
Dit was het voor nu,Ruth
12 oktober
12 oktober
Dag best lezers,
hier is dan eindelijk een bericht uit de Filippijnen. Na aankomst werden we mee uit eten genomen door 3 mensen van Filippina Fair Trade Ventures. Daarna konden we rusten en hiervan bijkomen (we kregen slakken enzo, op een tijdstip dat in NL 05:30 zou zijn..)
Maandag hebben we op het kantoor van FFTV de producenten besproken en onszelf en DDiD gepresenteerd. We hebben kennis gemaakt met de medewerkenrs: Ramona (ditrecting manager) Ed (marketing manager) Nolan (producing manager) en Rhia en Ramon (designers). Erg vriendelijke mensen allemaal. Alleen Ramona denkt echt in verkoopaantallen in Europa.
We hebben geprobeerd uit te leggen dat dat niet alleen aan het product ligt, maar aan vele factoren,. Hopelijk beseft ze dat...
Dinsdag hebben we een sessie gehad met alleen maar ontwerpers van FFTV, Advocates of Filippine Fair Trade, Inc. en Asia Forum. Dit was erg interessant, en leuk! We hebben weer gepresenteerd, en veel gediscussieerd. Zij hebben een lezing gegeven over producten uit Azie (Nepal, Thailand, India, Srilanka, Singapore, vietnam en Indonesie).
's Avonds moesten we op tijd weg om de boot naar Marinduque te halen. Daar zitten we nu met Ramon, een erg vriendelijke en grappige ontwerper.
Hij weet veel van Europa (leest veel) en is volgens mij erg ruimdenkend.In Manila voelden we ons niet veilig, maar hier heerst een erg rustige sfeer. Het is jungle-achtig ern er zijn veel rijstvelden.
De mensen gapen ons allemaal aan, maar zijn erg vriendelijk en vrolijk.Filippijnen maken veel grappen, en ze kunnen extreem goed engels praten. We voelen ons af en toe beetje opgelaten met ons steenkolen-engels (tot nu toe dacht ik dat het niet slecht was...)
De eerste producent die we bezochten was een indrukwekkende, welbespraakte man: Rico Sanchez. Hij heeft een vlinderboerderij en lamineert vliners om er vervolgens uitermate kitcherige huisdecoraties van te maken.Vlinders zijn hier erg populair en ze zijn trots op hun producten. Gelukkig wil Rico voor Europa wel van de vlinders afstappen, maar dan nog wordt dit een uiitdaging voor ons! We moeten ook zorgen dat we gebruik maken van de locale handwerkers, omdat Rico veel mensen aan het werk houdt en ze ook werk wil blijven garanderen. Dit is trouwens geen dierenmishandeling; de soorten worden zo in stant gehouden en de vlinders worden alleen geraapt al;s ze natuurlijk zijn gestorven.
Ons idee was een product te maken dat zowel met als zonder vlinders gemaakt kan worden, voor de Europese markt en de Aziatische.
Vandaag zijn we naar Riverside gegaan, een rietvlechterij, maar de eigenaar was er niet, dus we hebben even de werkplaats gezien en komen volgende week voor een bespreking.
Dat was het voor nu, veel groeten uit de Filippijnen,Sige po!
Ruth en Jorien
Dag best lezers,
hier is dan eindelijk een bericht uit de Filippijnen. Na aankomst werden we mee uit eten genomen door 3 mensen van Filippina Fair Trade Ventures. Daarna konden we rusten en hiervan bijkomen (we kregen slakken enzo, op een tijdstip dat in NL 05:30 zou zijn..)
Maandag hebben we op het kantoor van FFTV de producenten besproken en onszelf en DDiD gepresenteerd. We hebben kennis gemaakt met de medewerkenrs: Ramona (ditrecting manager) Ed (marketing manager) Nolan (producing manager) en Rhia en Ramon (designers). Erg vriendelijke mensen allemaal. Alleen Ramona denkt echt in verkoopaantallen in Europa.
We hebben geprobeerd uit te leggen dat dat niet alleen aan het product ligt, maar aan vele factoren,. Hopelijk beseft ze dat...
Dinsdag hebben we een sessie gehad met alleen maar ontwerpers van FFTV, Advocates of Filippine Fair Trade, Inc. en Asia Forum. Dit was erg interessant, en leuk! We hebben weer gepresenteerd, en veel gediscussieerd. Zij hebben een lezing gegeven over producten uit Azie (Nepal, Thailand, India, Srilanka, Singapore, vietnam en Indonesie).
's Avonds moesten we op tijd weg om de boot naar Marinduque te halen. Daar zitten we nu met Ramon, een erg vriendelijke en grappige ontwerper.
Hij weet veel van Europa (leest veel) en is volgens mij erg ruimdenkend.In Manila voelden we ons niet veilig, maar hier heerst een erg rustige sfeer. Het is jungle-achtig ern er zijn veel rijstvelden.
De mensen gapen ons allemaal aan, maar zijn erg vriendelijk en vrolijk.Filippijnen maken veel grappen, en ze kunnen extreem goed engels praten. We voelen ons af en toe beetje opgelaten met ons steenkolen-engels (tot nu toe dacht ik dat het niet slecht was...)
De eerste producent die we bezochten was een indrukwekkende, welbespraakte man: Rico Sanchez. Hij heeft een vlinderboerderij en lamineert vliners om er vervolgens uitermate kitcherige huisdecoraties van te maken.Vlinders zijn hier erg populair en ze zijn trots op hun producten. Gelukkig wil Rico voor Europa wel van de vlinders afstappen, maar dan nog wordt dit een uiitdaging voor ons! We moeten ook zorgen dat we gebruik maken van de locale handwerkers, omdat Rico veel mensen aan het werk houdt en ze ook werk wil blijven garanderen. Dit is trouwens geen dierenmishandeling; de soorten worden zo in stant gehouden en de vlinders worden alleen geraapt al;s ze natuurlijk zijn gestorven.
Ons idee was een product te maken dat zowel met als zonder vlinders gemaakt kan worden, voor de Europese markt en de Aziatische.
Vandaag zijn we naar Riverside gegaan, een rietvlechterij, maar de eigenaar was er niet, dus we hebben even de werkplaats gezien en komen volgende week voor een bespreking.
Dat was het voor nu, veel groeten uit de Filippijnen,Sige po!
Ruth en Jorien
